Mijn missie

Waarom kies ik voor de titel mama met een missie? Nou ja ten eerste, ik ben mama. Dat is een inkoppertje. Maar ik ben ook een mama met een missie. Wat is mijn missie dan? Om mijn zoontje Marc de kans te geven de beste versie van zichzelf te zijn.

Klinkt een beetje cryptisch niet? Dat wil iedere moeder toch voor haar kind? In ons geval is er iets meer voor nodig om Marc te helpen zich te ontwikkelen. Want Marc heeft autisme. Autisme hoeft niet perse belemmerend te zijn voor een goede toekomst. Er zijn zat mensen die prima functioneren met hun diagnose, of een manier hebben gevonden om er mee om te gaan. In het geval van Marc leek het die kant niet echt op te gaan. In ons verhaal kun je lezen hoe Marc zijn ontwikkeling nauwelijks op gang kwam.

Marc en zijn autisme

Marc heeft een flinke ontwikkelingsachterstand. Hij is 4,5 maar communiceert nog nauwelijks, leeft veel in zijn eigen wereldje en is nauwelijks uit te dagen om iets nieuws te proberen. Met het gevolg dat hij heel moeilijk dingen aanleert. Hij is nog niet zindelijk, zet het op een gillen als we stoppen met fietsen, want ‘dat hoort niet, op een fiets moet je fietsen’. Marc gaat nog niet naar school, want hoe zou hij daar moeten overleven?

Don’t get me wrong, tegelijkertijd is hij het meest schattige ventje ooit en houden we ontzettend veel van hem. Waar sommige kinderen met autisme veel agressie vertonen is hij de rust zelve en vermaakt hij zich prima in zijn eentje. Het is fantastisch om zijn heldere stemmetje te horen als hij hele liedjes uit zijn hoofd zingt en zinnetjes uit Nijntje citeert. En hij giebelt het uit als je om een kusje of knuffel komt.

‘Mijn eerste reactie was, zoals het een nuchtere Hollandse meid betaamt, ‘Ja hoor, wat een onzin’’.


Maar je wilt het beste voor je kind. En dan blijkt dat je bereid bent om ver te gaan. Zo kwam het dat Jaco op een avond thuis kwam en vertelde dat iemand een filmpje had gezien over een kindje dat genezen was van autisme. Door alleen haar dieet aan te passen. Mijn eerste reactie was, zoals het een nuchtere Hollandse meid betaamt, ‘Ja hoor, wat een onzin’. Maar toch, ik ben nieuwsgierig. Na wat te hebben gegoogeld kom ik terecht bij een Tedx talk van ene dr. Reid . Tijdens het kijken van het filmpje heb ik de hele tijd zitten brullen. Kon dit waar zijn? Is haar dochtertje werkelijk genezen door anders te gaan eten? Zou dit iets zijn waar we Marc ook mee kunnen helpen?

Op onderzoek uit

Daarna volgen avonden googlen, artikelen lezen, en nog meer zoeken. Er gaat een wereld voor me open als het gaat over stofwisseling, energiehuishouding, vitamines, de invloed van je darmen op je hersenen en vice versa. En op een gegeven moment besef ik: deze kant moeten we op. We moeten dit verder onderzoeken, zodat we Marc de beste kansen kunnen bieden. Ik weet dat de meeste mensen me voor gek zullen verklaren, maar wat nu als over 25 jaar blijkt dat ik wat had kunnen doen? En het is zo ‘simpel’ als het aanpassen van wat hij eet? In het ergste geval kunnen we in ieder geval zeggen dat we er alles aan gedaan hebben.

Dat brengt me weer terug bij mijn missie. We zullen er alles aan doen om Marc de beste kansen te bieden. Natuurlijk weet ik niet of een dieet hem gaat helpen. Maar ik ga het avontuur wel aan. Ik ben het verplicht aan mezelf en aan Marc om dit tot op de bodem uit te zoeken. En als je wilt, neem ik je via deze blog mee op mijn zoektocht.