Leerplichtontheffing aanvragen: de wereld op zijn kop

Leerplichtontheffing… het is een onderwerp wat je als ouder van een kind met een beperking zo lang mogelijk voor je uit schuift. Je wilt het liefst dat je kind gewoon naar de basisschool kan. Hoe vaak je de plaatjes op social media voorbij ziet komen van die blije koppies op een vierde verjaardag. Tasje op de rug en ‘wat zijn ze er aan toe om naar school te gaan’. Dat laatste geldt natuurlijk voor het kind, maar ook voor papa en mama 😉

Aaron op zijn eerste schooldag

Ik was en ben zelf ook zo. Ik heb zo’n prachtige foto van Aaron, waar hij met zijn rugzakje klaar staat en het enthousiasme er vanaf spat. Datzelfde enthousiaste koppie verwachtte ik van Marc vast te mogen leggen, bij zijn vierde verjaardag. Maar dan blijkt dat je je verwachtingen wat moet bijstellen. Hij ontwikkelt zich niet heel soepel en met 2,5 jaar krijgen we het advies hem naar een Kinderdagcentrum te sturen. Daar wordt hij van alle kanten gevolgd en gestimuleerd, en ‘je zult zien dat hij dan een inhaalslag gaat maken’. Prima, we willen niets liever voor hem. We zijn er vroeg bij, dus wie weet…

Die inhaalslag zien we niet meteen. We voelen het al even aankomen en met 3,5 jaar realiseren we ons: Ok, dat gaat hij niet meer redden. Maar niet ieder kind hoeft op exact zijn vierde naar school toch? Als hij nu wat stappen kan maken, dan zou hij op zijn vijfde gewoon in kunnen stromen in groep 1? Wat maakt dat ene jaartje nu uit op een heel leven? En dan zien we ook wel… het regulier basisonderwijs is waarschijnlijk te hoog gegrepen… Speciaal onderwijs misschien?

Leerplicht vanaf 5 jaar

En nu zijn we zover: Marc is vorige week 5 jaar geworden en… gaat helemaal niet naar school. In plaats daarvan gaat hij sinds september vijf dagen in de week naar het ABA huis. Dit is een dagbehandelplek waar in kleine groepjes wordt getraind op vaardigheden die nodig zijn om in het onderwijs mee te komen. Kinderen stromen door naar regulier of speciaal onderwijs. Of naar een dagbesteding als onderwijs niet lukt. Los van wat voor Marc het perspectief is, zijn wij heel blij dat hij naar het ABA huis gaat. Dit is de plek waar hij nu moet zijn, waar hij stapjes zet, en waar hij goed in zijn vel zit.

Maar goed, de maand nadat je vijf bent geworden, gaat officieel de leerplicht in. Dat betekent dat je naar school moet, tenzij er een goede reden voor is. Dan kun je leerplichtontheffing of vrijstelling aanvragen. Ik heb daarom een aantal weken geleden het formulier opgeduikeld en ingevuld en dacht nog: ‘Als het hier mee geregeld is, is het wel erg makkelijk’. Dat bleek inderdaad zo te zijn.

Daar gaan we…

Ik werd gebeld met de vraag of ik de benodigde informatie wilde aanleveren om de aanvraag voor leerplichtontheffing te kunnen beoordelen. Er werd verteld dat bij kindjes die naar het ABA huis gaan, een dossieronderzoek meestal wel voldoende is. Een extern bureau voert het dossieronderzoek uit. Ik duik vervolgens in mijn administratie en lever een batterij aan documenten aan: een psychologisch rapport van de orthopedagoog, de diagnosestelling van de specialistische GGZ, een behandelplan van het sociaal team, nog een behandelplan van het ABA huis. Ik ga er vanuit dat dit voldoende materiaal moet zijn om vast te kunnen stellen dat Marc écht niet naar school kan.

Dan belt het externe bureau, ze willen toch een belafspraak maken. Prima, we prikken ergens verder op in de week een momentje om 13.00 en de afspraak wordt schriftelijk bevestigd. De brief komt de volgende dag binnen en dan begint het bij mij licht te jeuken. Een greep uit de de uitspraken die in de brief staan:

  • “We verzoeken u minstens 30 minuten voor de afspraak gereed te zijn”.
  • “Als u niet verschijnt op de afspraak of de afspraak minder dan 48 uur van tevoren annuleert, kunnen er kosten aan u doorberekend worden.”
  • “We maken u er op attent dat u verplicht bent om mee te werken, anders zijn we genoodzaakt dit door te geven aan de leerplichtambtenaar.”

In de meewerkstand

Ik probeer me voor te stellen dat een organisatie die betrokken is bij leerplichtontheffing, mensen tegen komt die niet geneigd zijn om mee te werken. Maar om nu te zeggen dat ik door deze brief in de meewerkstand ga staan, niet echt. Tot overmaat van ramp staat er ook nog dat “de betrokken leerling tijdens het gesprek aanwezig dient te zijn”. Dat vertelden ze niet toen ze belden om de afspraak in te plannen, om 13.00 zit Marc gewoon op het ABA huis. Het liefst haal ik hem niet midden op de dag van ‘school’ voor deze afspraak.

De volgende dag bel ik naar het bureau om de afspraak te verzetten. Ik krijg een dame aan de lijn die me verveeld vraagt wat dan wel een goed tijdstip is. Vanaf half vier is Marc weer thuis, dus dan zou het kunnen. Nee, die dag is er geen plek meer. OK… een andere dag misschien? Ook dat is lastig, het telefonisch spreekuur zit helemaal vol en de artsen werken meestal maar tot 14.00. Blijkbaar kan ze ook niet in de agenda, want ik kan niet aangeven welke dag het zou uit komen. De dame gaat de afspraak er uit halen en dan krijg ik een nieuwe afspraak per brief toegestuurd. Het zou kunnen dat het dan weer onder schooltijd is. Ik vraag me even af wat het nut hier van is, maar goed, laat ik er maar in mee gaan.

Twee dagen later valt een nieuwe bevestiging op de mat. “Geachte ouders verzorgers… u heeft een afspraak op datum X om 09:30. U dient tenminste 30 minuten voor de afspraak, bla bla bla…”

Wordt vervolgd…

Delen: